مش هتخسروا حاجه بالقراءه صدقونى

بسم الله الرحمن الرحيم

كنت امبارح فى معهد الاورام ... قلت اروح عشان كان عندى فكره عايزه اقدمها لاصدقاء المعهد عسى انها تفيد المرضى اللى بيتعالجوا هناك

وبصراحه كان يوم غريب .... غريب من ناحيه الدروس اللى لقتها هناك .. من ناحية الاهميه اللى حسيت بيها لنفسى هناك ... من ناحية واجبى اللى لقيته هناك مستنينى ومفيش حد هيقوم بيه غيرى

وبصراحه اكتر واكتر ... لما رحت هناك كان ممكن من على الباب اقول لف وارجع تانى – نظرا للسلبيات المهوله اللى تغيظ وتنرفز اكبر واجدع واضخم بارد فيكى يا مصر – بس اخترت انى اصبر للنهايه واشوف الصوره كامله وبعدين اقرر الف وارجع تانى ولا استنى واتنح لحد ما السلبيات هى اللى تلف وترجع تانى ؟

وابتدت الجولة للمتطوعين الجداد لاقسام المعهد ... قسم الباطنه , قسم الجراحه । قسم الكوبالت , الاطفال , و المكتبة ... وفى كل دور او قسم كانت العلامه المميزه فيه المعاملة السيئه للمرضى من قبل بعض الموظفين مش المتطوعين طبعا ... المرضى مرمين فى الطرقات وعلى الارض , تعبانين جدا من العلاج الكيمائى او من الجراحه او من ايا كان اللى بيعانوا منه ... مستنين حد يجى يخلص ورقهم او يصرفلهم العلاج او يوديهم للدكتور الفلانى او العلانى او يرشدوهم فين القسم الفلانى وفين العياده الفلانيه

طيب فين الموظفين اللى المفروض يكونوا موجودين عشان يقوموا بواجبهم ؟؟؟ صحيح هم اغلب الموظفين هناك زى بتوع شؤن الطلبه بالظبط فى كليتى كلية التجاره ... بيعاملوا المرضى اكنهم خدامين اللى جابوهم ولو مش مصدقنى هحكيلكم حدوته : امى كانت بتتعالج فى المعهد ده من كام سنه و بابا كان بيخلص ورقها ... فممرضه من الممرضات كانت بتنادى على اسم مريض تانى فمسمعش .. نادت تانى مسمعش برده راحت قالت بزعيق " ايه متردوا دانتوا ربنا جابكم هنا بعد ما استكفى منكم " .... تخيلوا !!!!!

فين شفاكم الله وعفاكم ... فين الحمد لله الذى عفانا مما ابتلاك به ... فين الابتسامه فى وجه اخيك صدقه ؟؟؟ مفيش طبعا احنا بنتعامل مع موظفين الحكومه

المهم نرجع لمرجوعنا فين الموظفين بقى ؟؟؟ معظمهم انتقلوا للمعهد الجديد بتاع الاطفال 57357 والباقى لما ضغط الشغل زاد عليهم اخدوا اجازات واتبقى المتطوعين هم اللى قايمين بكل الشغل او معظمه

الواجب اللى حسيت بيه ان اصلا دور المتطوعين انهم بيساعدوا المرضى فى انهم يخلصوا ورقهم او اى كان عشان الزحمه بتخلى العيانين يقوفوا فى طوابير هم فى غنى عنها , الى جانب ان فيه مرضى بيبقوا تعبانين جدا وجايين لوحدهم فالمتطوعين بيساعدوهم فى انهم يصرفوا الادويه او يخلصوا الورق بتاعهم او يرشدوهم... فلو دور المتطوعين المساعده فى الوقت اللى الشغل ماشى فيه عادى ؟ فما بال الوقت اللى المعهد فى حاله هرج ومرج والضحيه الوحيده هو المريض ؟؟؟؟

وانا هناك قلت لنفسى فى مرحله من مراحل الغيظ طيب وانا مالى بجد هى بلدXXX ولازم يبقى فيه حزم عن كده مش مسؤليتى انى اشتغل شغل غيرى المفروض يكون مسؤل عليه ؟؟

بس وانا ماشيه لقيت ست واقفه سنده على الحيطه وفجاه قالت بصوت تعبان ومنهك حرام بقه حد يقوم شويه والله انا همووووووت ... الست دى كانت مستنيه دورها فى صرف العلاج ... يمكن اثر فيا صوتها وشكلها لانها كانت بتعانى من نفس حالت امى وتخيلتها امى هى اللى واقفه وهى اللى تعبانه بالشكل ده ؟؟؟ تخيلتها ام حد تانى لو شافها بالتعب ده ممكن ينهار بسبب نظام المعهد اللى بلا نظام ؟؟؟

وبعدها طلعت فى قسم الاطفال ولقيت اطفال من شدت التعب مبقوش اطفال بقوا عواجيز محتاجين اللى يسندهم فى كل خطوه ... ولقيت امهات واباء منهكين من شدت الارهاق محتاجين حد يساعدهم فعلا حد يكون جمبهم يقولهم اعتمدوا عليا هخلصلكوا الورق على بال ما ترتاحوا شويه هنا

بجد خلصت المشوار وحسيت انى مسؤله وانى لو اخدت القرار انى مش هاجى تانى يبقى حرام عليا انى اقول انى انسانه وامثل انى عندى قلب او انى اقول انى مسلمه والمؤمن القوى خير من المؤمن الضعيف

مسؤليتى انى اساعد الناس دى ... انى اثبت وجودى فى الجمعيه واطورها مع بقيت المتطوعين عشان يكون دورها فعال فى مساعدت المرضى واهالى المرضى ... عشان العمل ده من الاعمال اللى لو كبر فعلا و بقى ليه فعاليه على اد اهميته بجد يبقى احنا مشينا خطوه حلوه جدا للايجابيه اللى اكيد غيرنا لو اقتضى بينا هناخد ثوابه وثواب اللى اقتضى بيه ليوم الدين

خلصت كلامى واتمنى انه يكون اوضح ولو واحد فى الميه من اهميه المضمون اللى وراه

واتمنى انى اشوف متطوعين كتير او حتى قليل المهم الدور المؤثر اللى هيقوموا بيه

واخيرا ... المشوار هناك مش صعب ولا حاجه ... هو انت روح هناك واسأل عن جمعيت اصدقاء المعهد وانت هتلاقى الف من يدلك ... لاننا بجد يهمنا وجودك كمتطوع

وجرب روح يوم .... والقرار فى ايدك

مش هتخسر حاجه بالعكس هتكسب